Гафу Кайырбеков. Олендер, поэмалар. ІV

ШАҚПАҚ ТАС

Инженер, дос сыйлаған

Жез аралас шақпақ тас.

Серіктейсің сен маған

Жанымнан от жоқтатпас.

Жалғыз түйір қалпыңмен

Болдың неткен аяулы-ақ!

Туған жердің салты мен

Қасиетін баяндап.

Жалт-жұлт етіп қарайсың

Талай сурет көзге әкеп!

Сыбырлайсың талай сыр

Көңілімді қозғар — көп.

Қара қазан Қарсақпай,

Жезқазғанның көлемін —

Сенің осы кішкентай

Кескініңнен көремін.

Абзал достар еңбегі,

Әзілі мен күлкісі,

Өздері өскен жердегі

Жарқын жолы, түр-түсі, —

Бәрі кезге түсетін

Асыл сәуле шыныдай,

Туған жердің бір шөкім

Сүп-сүйкімді сынығы-ай!

Инженер дос сыйлаған

Жез бунақты шақпақ тас,

Серіктейсің сен маған

Серілерді жоқтатпас!