Гафу Кайырбеков. Олендер, поэмалар. ІV

АЛТЫН БЕСІК —ТУҒАН ЖЕР

(ән)

Амансың ба, Аманның қарағайы,

Амансың ба, ақ терек, бала қайың?

Амансың ба, Жеті көл — жеті бота,

Тостағандай көзіңнен айналайын!

Алтын бесік — туған жер,

Айна сұлу - Жеті көл,

Сағынғанда келмесем

Сәбиіңді кеше көр!

Амансың ба, Аманның қарағайы,

Жан қарындас, бауырым, жан ағайын.

Бала перзент қарызың қанымдағы

Атынды атап, өзіңе ән арнайын.

Қабыл ал сен — туған жер,

Сол әнімді мендей көр,

Сағынғанда шырқасын

Самал желге айтып бер.

Амансың ба, Арқаның cap даласы,

Асау Тобыл соғылған жарға басы.

Амансың ба, аққулар — күй қанаты,

Амансың ба бұлбұлдар - ән бабасы.

Ән сәлемім қабыл ал,

Бұл аз болса — тағы да ал,

Туған жердің төсінде

Әнмен қанат қағыңдар!