Гафу Кайырбеков. Олендер, поэмалар. ІV

ОРАЛАЙЫҚ, АҚБОЗ AТ

Оралайық, Ақбоз ат,

Олжамыз аз демейік.

Дем ал сен де, бел босат,

Қоржын басын көрейік!

Жазғы дала жомарт қой –

Болмас онда сөз десу.

Кештік бастан талай той,

Той дегенің — кездесу.

Кездестік біз гүлменен,

Бұлбұлменен, қызбенен.

Киікпенен гулеген,

Аққуменен іздеген.

Жаңбыр тілеп шөлдеген

Қариясымен елдің де.

Көк тоғайда көлбеген

Көне терек көрдің де.

Жылқышымен, әншімен,

Көрдің шапқыш құлынды,

Көктен түскен тамшымен

Көзін жуған сұлуды.

Жеңгемен де, ағамен,

Нағашымен, жиенмен

Айтысыппыз көп олең,

Салтымызбен үйренген. 

Бәрі — соның туған жер,

Бәрі — соның елдік қой.

Сау күнінде зырлай бер,

Баяғы бір кеңдік қой —

Кендікпенен жеңдік қой.