Гафу Кайырбеков. Олендер, поэмалар. ІV

РЕСПУБЛИКА КОММУНИСТЕРІНЕ

(Жаңа жылды құттықтау)

Жолдастар!

Сендер десе, тебіренем мен,

Бар Шабыт, кеудемдегі бар өлеңмен,

Аяулы Республика абройын

Көтерген азаматтық ар, беделмен.

Қанша жыл қақаған қыс, сары аязда,

Кешіккен қиын көктем, құрғақ жазда,

Қайысып қаһармандық еңбек етіп,

Сеніммен сенің төккен терің аз ба!

Ғажайып сенің жолың аңызға бай,

Өзіңді жалаң сөзбен уағыздамай,

Қарайсың миллиардтың ішінен сен

Айтқанда тілге жеңіл, ауызға оңай!

Екі сөз: «Бір қап», деген,

«Миллиард» — деген

Арасын ойлап көрем, толғап көрем,

Ақылға сыймайтұғын алапат жол,

Мұндайлық қай тарихта болмақ көлем!

Мұндайлық қай тарихта Қазақстан

Даңқтың аспанында қашан ұшқан?!

Осынау жатты-ау күнің жарқырайтын

Кешегі от-жалында қасарысқан

Жоқ еді жол саған да, жол маған да,

Кешегі Ұлы жеңіс болмағанда,

Дәл бұлай дән туар деп кім ойлаған

Бөккен жер қасиетті сонда қанға!

Иә, біздің ғажап тарих сыймас жырға,

Айтпасаң жайып тастап бір ғасырға.

Сондықтан оны шапшаң дәнмен жаздық,

Қазақтың даласына, жазық қырға!

Өлеңнің аппақ-аппақ шумағындай.

Далаға қала орнатып нулары бай.

Өркендеп, өз ішінде өсіп, бойлап,

Он рет Қазақстан туғанындай.

Бұл тұлға мынау тұрпат,мұндай кескін —

Көркіне таңдай қақпай тұрмайды ешкім!

Халықтың от-жігерін шебер баққан

Партия, қайраты бұл коммунистің

Жаңа жыл туар сәтті тұста мына,

Тағы зор кірісерде іс қамына,

Жолдаймын жолдас тілек сәлемімді

Республика коммунистер штабына!

Тұрғам жоқ бос дәріптеп, төгіп өлең,

Жаралғам коммунистер тегінен мен.

Жетсе де Қазақстан қай биікке,

Қашанда сол биіктен сені көрем.

Ол менің коммунистік мақтанышым,

Ақындық ақ шабытым, аппақ ісім,

Мен емес, мақтанады туған дала

Ұлдарды елім дейтін тапқан үшін.

Жазушы ерлік күннің зор дастанын

Нұсқаушы болашақтың алда асқарын,

Жаңа жыл құтты болсын, коммунизм

Жолында күресі бір, жолдастар