Гафу Кайырбеков. Олендер, поэмалар. ІV

КҮЙШІ

Шәміл деген бір бала.

Келді-дағы килікті.

Кездескені сол ғана,

Кеудемізге күй бітті.

Әуре болдық орында

Отыра алмай,ойнақтап,

Домбырашы ол емес,

Өзіміз — деп ойлап қап.

Таланты екен жасынан,

Күйші бопты сұрапыл,

Домбырасының басынан

От жарқылдап тұратын.