Абдилда Тажибаев. Олендер. 1957-1976

КӘРІЛІКТІҢ БІР СЫРЫ

Кәрілік алғаннан соң тірсегіңнен

Не шықпақ сөзбен айтқан құр сенімнен.

Бөксеңді әрең жинап қозғаларсың

Кәдімгі кәрі қошқар бүрсеңімен.

Күртілдер буындарың еңкейгенге,

Көзіңнен ағар сораң жел тигенге.

Өзіңе өзің қарап мәз боласың.

Қарайын қарақшыдай селтигенге.

Шырағың тартса күңгірт ішіндегі,

Аяйды аңдағыштың түсінгені.

Жүргені, жүгіргені жас жігіттің

Көрінер қызығыңдай түсіңдегі.

Болдырмай сонда жалғыз тіл қалады,

Сорлы тіл дамыл таппай тырбанады.

Кетеді сайрағыш боп, сөйлегіш боп,

Әйтпесе оған енді кім нанады...

Айтқышсың есіткен мен көргендерді,

Айтқышсың жеңілген мен жеңгендерді.

Арбайсың қызыл тілмен қызықтырып

Қасыңнан жібермеуге келгендерді.