Абдилда Тажибаев. Олендер. 1957-1976

ЖAC АҚЫНҒА

Інім - ау, сенбе өсекке,

Досымын әлі мен жастың.

Боламын ұзақ есепте,

Көбіңмен әлі сырласпын.

Қуаныш маған әрқашан

Сәтімен шыққан өлеңің.

Өзіме сеніп жазбасам,

Жазар деп саған сенемін.

Қанатың жаңа қатайды,

Қияға серме, қарғашым.

Қыран деп сонда атайды

Қырымнан көзін шалғасын.

Отыңды көрсет лаулаған,

Жана бер өшпей, қарғашым,

Жылуыңды алсын жаураған

Оқушың, жаным тоңбасын.

Құзғындар күншіл кездесер

Қымсынба одан, қарғашым.

Қызғаныш, өсек сөз бе екен,

Шырқауға шығып алған соң.

Майыспа салмақ түсті деп,

Тілегім осы, қарғашым.

Қаймықпа, жауды күшті деп,

Сайысқа түсер болған соң.

Сүйемін сені өлгенше,

Ақ сөзім осы, қарғашым.

Сүйемін әлім келгенше,

Өтірік деген оңбасын.

Інім - ау, сенбе өсекке,

Досымын әлі мен жастың.

Боламын ұзақ есепте,

Көбіңмен әлі мұңдаспын!