КӨК ДӘПТЕР

Көк дәптер ақын қолы

шимайлаған

Арқандай әр қазыққа

жыр байлаған,

Үзілген түрлі ағаштан

Жапырақтай

Кітаптың сүйегіне сыймайды

әмән.

Бұл жолы рет тауып,

қоя бердім

Күйімен шала-шарпы бір

қайнаған,

Ақын да бір сәби ғой, кеш,

оқушым,

Өлеңнің сәулесімен

күнде

ойнаған.